Μου φαίνεται λάθος όταν προσπαθεί κανείς να ορίσει το «καλό site». Η μόνη υποχρέωση με την οποία μπορούμε εξ αρχής να δεσμεύσουμε το site είναι να έχει ενδιαφέρον.
Ακολουθεί το προσωπικό μου top 3 «sites με ενδιαφέρον», αυτών των ημερών:
1. Deleted Images. Προσπερνώ τον φλύαρο υπότιτλο «Τhe Junkyard of Art», επειδή εδώ τα πράγματα είναι απλά. Με δομή κάτι μεταξύ blog και gallery (δεν προβλέπεται σχολιασμός), σε αυτό το site μπορώ να «ανεβάζω» και να μοιράζομαι τις κουνημένες, ανεστίαστες, αμήχανες, καμένες, κακές φωτογραφίες που υπάρχουν στον δίσκο της ψηφιακής μου. To κάνω και μετά τις βλέπω με άλλο μάτι. Αλήθεια.
2. World Stats Clock. Μια flash σελίδα όλη κι όλη. Γεμάτη αριθμούς. Στατιστικά, δηλαδή, σε real time, από όλους τους μεγάλους και έγκυρους -αμερικανικούς ως επί το πλείστον- οργανισμούς. O ρυθμός με τον οποίο αλλάζουν τα νούμερα είναι τρελός. Ο πληθυσμός και η θερμοκρασία της Γης. Τα δάση που εξαφανίζονται. Τα αποθέματα του πετρελαίου. Οι θάνατοι και οι αιτίες τους. Και άλλα. Μοιάζει με πίνακα του Χρηματιστηρίου, μόνον που για εκείνον δεν δίνω δεκάρα. Εδώ κολλάω. Αν ποτέ γινόταν ελληνικό θα μου άρεσε να λέγεται «Το Ομιλούν Ωρολόγιο».
3. Skull-A-Day. Το project του σχεδιαστή Noah Scalin μοιάζει με εμμονή. Και απαιτεί επιμονή. Δοκιμάζοντας διάφορες τεχνικές και συνήθως ευτελή υλικά, η ομάδα Another Limited Rebellion σχεδιάζει, φωτογραφίζει και κρεμάει όχι σε μουσείο αλλά σε web τοίχο εικόνες αυτοσχέδιων κρανίων. Ενα κάθε μέρα. Για έναν ολόκληρο χρόνο. Οι εμφανείς επιρροές και αναφορές σε κλασικά έργα τέχνης με ενθουσιάζουν. Οπως το κρανίο αυτό, φόρος τιμής στον μιλανέζο ζωγράφο Τζιουζέπε Αρτσιμπόλντο (1537-1593), που φιλοτεχνούσε φανταστικά πορτρέτα συνθέτοντας φρούτα, λουλούδια, ψάρια, πουλιά κ.ά.
ΚατΠαν
15 σχόλια
Ιουλίου, 13 2007 σε 9:44 πμ
Το παγκόσμιο ρολόι είναι απίστευτο. Δεν βλέπω να φθάνει το πετρέλαιο για να έρθω στο γραφείο…
Ιουλίου, 13 2007 σε 11:55 πμ
Aπαραίτητη συμπλήρωση: Οποιος FREEλος θέλει να μοιραστεί μαζί μας το δικό του top3 «sites με ενδιαφέρον», θα χαρούμε να το κάνει. Αρκεί να προσθέσει στο nickname του ένα αρχικό πι, π.χ. πkafrokoritso ή πMiss A.
Ιουλίου, 13 2007 σε 4:37 μμ
Αρνούμαι να αλλάξω το nick μου… Eκτός κι αν… Πολυκαφροκόριτσο οκ είναι;
1. Πες μου τι ήσουν!
2. Για γέλια
3. Για να ξεδιψάσουμε
Αυτά είχα πρόχειρα.
Ιουλίου, 13 2007 σε 4:45 μμ
paliokafrokoritso
Ιουλίου, 13 2007 σε 4:50 μμ
πες μου κι αλλα
Ιουλίου, 15 2007 σε 1:10 πμ
Αγαπητέ Papasto, χαίρομαι πολύ που μ’ αγαπάς. Υπάρχει και κάποιος που μ’ αγαπάει σ’ αυτο το blog. Πάλι καλά, γιατί είναι Σάββατο βράδυ και κόντευα να απελπιστώ. Και πάλι όμως το FREE το είπε καλύτερα με τα πλαστικά κόμικ του. Εκτός από ηγεσία, δεν υπάρχει και κράτος… Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν και τα Trojan. Σκέψου να πήγαινες για πάρτυ και να βρισκόσουν διπλός πριν την ώρα σου. Όξωωω! Εγώ πάντως θα πάω για μπλουμ αύριο. Βαρέθηκα το PC. Θα το ρίξω στην πισίνα. Όσοι πιστοί προσέλθετε.
Ιουλίου, 15 2007 σε 10:05 πμ
Από την πόλη ερχομαι
και χάθηκα στο δρόμο
στου κουφού την πόρτα
κοίτα μη βγάλεις κάναν ώμο…
ΥΓ. με φαίνεται την κοπανίσατε για καμία θάλασσα και εγώ κάθομαι και διαβάζω
Ιουλίου, 16 2007 σε 7:18 πμ
Καλημέρα, everyone. Πήγα και στην πισίνα. Φυσικά, FREE πουθενά. Κάτι φίλες βρήκα μόνο, κλαμμένες από το χειμώνα, που ήρθαν να μου πουν τον πόνο τους για να τους τραγουδήσω το γνωστό χιτάκι, relax, take it easy, for there is nothing that we can’t do! Τα γνωστά…
Κάηκα λίγο, αλλά δεν πειράζει. Πρώτη μέρα στον ήλιο άλλωστε. Γυρνώντας σπίτι λέω, “Μήπως τελικά μπορώ χωρίς το FREE?”. Παγιδευμένη έναν ολόκληρο χειμώνα στον κόσμο του SMS και των mail, τώρα θα παγιδευτώ και σε ένα blog; Εγώ;
Και πήγα να παραγγείλω ιταλικό. Μου λέει η κοπέλα, “Καλησπέρα, κα Π.”. “Τι εννοείτε???”, λέω.
Κομπλάρει αυτή. “Συγνώμη, η κα Π. δεν είσαστε; Οδός Παλιγεννεσίας;” “Όχι, η Miss A. είμαι!!!” λέω με απελπισία, αλλά στο καπάκι με πιάνουν τα γέλια. Το σύμπαν έχει χιούμορ τελευταία. ΟΚ, man, λέω, για ένα μπάνιο πήγαμε! Cool!
Τελικά, χωρίς το FREE δεν γίνεται…
P.S. Σε περίπτωση που διαβάζει κάποιος άμαχος αυτό το blog, τα Trojan σώζουν ζωούλες και είναι απαραίτητα. Εκτός αν ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις. Right? Right.
Φιλιά σε όλους και καλό διάβασμα.
Ιουλίου, 16 2007 σε 5:41 μμ
Ψτ, ψτ, εσείς εκεί.. Τι έγινε, ρε παιδιά; Πολλή ησυχία έπεσε ξαφνικά σε αυτό το λαλίστατο blog. Την κοπανίσατε; Πήγατε παραλία; Πορεία; Πάνε και οι προθεσμίες; Μόνο καλά sites δηλαδή; Τι είναι αυτό τώρα; Δεν υπάρχει καλύτερο FREE site από αυτό. Έτσι δεν είναι; Somebody? Anybody?
Πάλι στο λάθος μέρος είμαι… Typical loser… Πάλι αλλού γίνεται το πάρτυ…
Καφροκόριτσο; Τι λες, να ‘ρθω απο κει; Κλαίμε, γελάμε, τι κάνουμε; Να ξέρω τι να φορέσω. If u go up and down, you go up and down in style, λένε.
Ρίχτε κανα φειγ-βολάν για τους απόντες πάντως.
Εδώ είμαι εγώ, ε;
Ιουλίου, 16 2007 σε 5:51 μμ
Εδώ μην έρθεις, διαβάζω (και μιλάς πολύ, δεν θα μπορώ να συγκεντρωθώ).
Ιουλίου, 16 2007 σε 6:17 μμ
Χαχαχα! Τέλειο…
Ιουλίου, 16 2007 σε 6:18 μμ
Love u, καφροκόριτσο! Ur the best!
Ιουλίου, 16 2007 σε 6:30 μμ
κάπηωσ διωρθονη τα κομεντσ μου…
Ιουλίου, 17 2007 σε 9:05 πμ
Latest Newsflash:
O cheri Thierry και η κουκλάρα του χώρισαν χτες μετά από 4 χρόνια γάμου. Και η Tea στη μαμά της.
Σχόλιο: Μάλλον έπρεπε να μείνει με τους κανονιέρηδες.
Αλλά κι αυτή μάλλον δεν τον πίστευε αρκετά.
Τουλάχιστον δεν έκανε το λάθος να χορέψει με τις “ντίβες” της Ρεάλ, γιατί θα ξενέρωνα με τη ζωή μου. (Α ρε Αντώνη, μην θυμηθώ και τα δικά σου τώρα. Υπήρχε και η ΑΕΚ, Αντώνη, τιμημένη προσφυγιά. Ήμαρτον, κολλητέ, ήμαρτον…)
Στην έκθεση βιβλίου της Φρανκφούρτης τον Οκτώβριο, το ελληνικό περίπτερο τιμά τον μέγα Νίκο Καζαντζάκη.
Σχόλιο: Κάλλιο αργά, παρά ποτέ.
Τον Ιανουάριο του 2008, η Αγγλία αποχαιρετά τη λίρα και υποδέχεται το ευρώ.
Παγκόσμιο σχόλιο: Ωχ, την γαμήμπιπ…
Ιουλίου, 20 2007 σε 8:24 μμ
το καλύτερο site είναι το blog μου.